خانه / عریضه / از آرزوها هر چه بگوییم کم است!

از آرزوها هر چه بگوییم کم است!

آنقدر آرزوها و خواسته ها زیاد و طولانی شده اند که وقتی در آرزو هایمان چرخ می زنیم -به آخر نرسیده- یادمان می آید که آرزوست! درست مثل وقتی که خواب می بینیم و در خواب متوجه می شویم که خوابیم!
دیگر ارزشی ندارد که خواسته باشیم “هر چه آرزوی خوبه” مال دیگری باشد…
ساختن قصر آرزوها هم دیگر برایمان دشوار است… چون از اول می دانیم که خشت اول آن هم آرزوست… می دانیم “آرزو” با “عمل” زمین تا آسمان فرق دارد و آرزوهای دور و دراز همت آدمی را کم می کند… اندیشیدنی در آرزوهایمان نیست… تخیل است و تخیل…
یافتن راهی که خیر باشد تسلیم بافتن خیال هزار راه خیری شده است که کسی حتی آن را هم ندیده است چه رسد که آن راه را رفته باشد…
امید بله!… آرزو… نه!

? الهی همتی ده تا عمل کنیم …

حتما ببینید

آیا وقت آن نرسیده شورای فرهنگی تشکیل شود؟

روستای شمسی از دیرباز کانون فعالیت های فرهنگی اجتماعی متفاوتی از طرف نهادهای مردمی و …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *